Chciałbyś robić zdjęcia ptaków, ale wizja noszenia wielkiego teleobiektywu nie napawa Cię optymizmem? Może po prostu chcesz fotografować przyrodę podczas rodzinnych wakacji, nie zamieniając się w tragarza? Jeśli nie jesteś profesjonalistą, który musi mieć sprzęt bezkompromisowy (choć i oni mają dziś lżej), mam dla Ciebie kilka sprawdzonych patentów. Dowiedz się, jak uzyskać potężne zbliżenia, zachowując przy tym pełną mobilność.
1. Teleobiektyw z systemu Micro 4/3
Optyki nie oszukasz. Teleobiektywy zawsze będą większe od innych. A w szczególności jasne teleobiektywy. Jednak technologia bezlusterkowców zdziałała tu cuda. Przykładowo Canon EF 400 mm f/2.8 L IS II USM do lustrzanek waży 3850 g, natomiast Sony FE 400mm f/2.8 GM OSS (SEL400F28GM) do bezlusterkowców jest aż o kilogram lżejszy, ważąc 2895 g. A to przykłady ultra jasnych szkieł, które siłą rzeczy będą zawsze dużymi modelami.
Wizja noszenia prawie 3-kilogramowego obiektywu to wciąż jeszcze nie to, co obiecywałem we wstępie (choć postęp jest znaczny). Dlatego w tym momencie na scenę zaproszę system Micro 4/3. Dzięki zastosowaniu mniejszego sensora współczynnik crop tego systemu wynosi 2x. Oznacza to, że obiektyw o ogniskowej 200 mm daje kąt widzenia odpowiadający 400 mm dla formatu pełnoklatkowego. Dlatego udaje się w Micro 4/3 tworzyć naprawdę miniaturowe szkła (w skali ultra teleobiektywów).
Powyżej znajduje się porównanie obiektywu Panasonic LEICA DG 200 mm f/2.8 Power OIS z zamontowanym telekonwerterem 2x. Daje więc taki sam kąt widzenia co zaprezentowany na grafice teleobiektyw do lustrzanek pełnoklatkowych.
Micro 4/3 daje w efekcie teleobiektywy i superzoomy (takie jak np. OM System M.Zuiko Digital 75-300 mm f/4.8-6.7 ED II) o gabarytach pozwalających na zachowanie pełnej mobilności. To sprzęt, który przy kącie widzenia odpowiadającym 600 mm dla pełnej klatki naprawdę można zabrać na rodzinną wycieczkę. Minusem jest konieczność używania sprzętu z mniejszymi sensorami, ale w zastosowaniach amatorskich czy półprofesjonalnych jest to często w zupełności wystarczające rozwiązanie.
Więcej na temat Micro 4/3 znajdziesz tutaj:
2. Lornetka lub luneta i digiscoping
Jeśli zabierasz na wędrówki lornetkę lub lunetę, to już masz przy sobie teleobiektyw. Wystarczy połączyć go z bezlusterkowcem, kompaktem lub bezlusterkowcem za pomocą specjalnego adaptera. Więcej na ten temat pisałem w jednym z moich poprzednich artykułów. Fajny patent w szczególności wtedy, gdy Twoje fotografie nie aspirują do dzieł sztuki, ale np. jesteś zapalonym birdwatcherem. Wtedy dzięki digiscopingowi możesz zrobić wysokiej jakości dokumentację, potwierdzającą obserwacje.
3. Aparat typu superzoom
Ogniskowa 3000 mm na spacerze rodzinnym? Z superzoomami jest to jak najbardziej możliwe. Takim modelem jest przykładowo Nikon Coolpix P1100, czyli aparat kompaktowy z wbudowany zakresem ogniskowych odpowiadającym 24-3000 mm dla formatu pełnoklatkowego. Jakiś czas temu testowałem tego typu sprzęt i byłem pod ogromnym wrażeniem. Oczywiście trzeba zgodzić się na pewne kompromisy, takie jak mała matryca (jeszcze mniejsza niż w micro 4/3), przysłona f/8 przy 3000 mm itd. Jednakże biorąc pod uwagę różne specyficzne zastosowania, takie jak właśnie birdwatching czy planespotting lub po prostu amatorskie, czy okazjonalne użytkowanie, to może być właśnie to, czego szukasz.
Nikon Coolpix P1100
Nikon P1000 i Nikon P900 – porównanie dwóch superzoomów o imponującym zakresie ogniskowych
4. Telekonwerter
Telekonwerter już pojawił się w tym zestawieniu przy okazji Micro 4/3. Taki adapter montuje się pomiędzy teleobiektywem a korpusem aparatu. W zależności od parametrów potrafi nawet dwukrotnie wydłużyć ogniskową, czyli przykładowo przejść od 300 mm do 600 mm. I to z zachowaniem parametrów zbliżonych do tych, jakie miał sprzęt tylko z obiektywem.
Jak przy każdym rozwiązaniu nie obejdzie się bez wad. Telekonwertery skutkują spadkiem jasności obiektywu. Przykładowo przy telekonwerterze 2x traci się 2 stopnie przysłony (np. f/2.8 staje się f/5.6). Niestety nie każdy obiektyw jest kompatybilny z telekonwerterem, a w większości amatorskich szkieł niemożliwe jest skorzystanie z tego typu akcesoriów. W dodatku, jeśli masz obiektyw, który już sam w sobie jest ciemny, to połączenie z telekonwerterem i tak sprawiałoby, że byłby problem z funkcjonalnością takiego sprzętu. Niemniej jest to jakiś pomysł na radzenie sobie ze zbyt małym zbliżeniem.
Profesjonalni fotografowie przyrodniczy czy sportowi bardzo chętnie sięgają po telekonwertery, ale oni podpinają je pod flagowe modele teleobiektywów. Takie szkła są same w sobie bardzo jasne i świetnie współpracują z telekonwerterami (premiera takich teleobiektywów często wiąże się z zaprezentowaniem dedykowanych do nich konwerterów), stąd udaje im się rekompensować opisane przeze mnie problemy.
Więcej na temat telekonwerterów znajdziesz poniżej:
Co to jest telekonwerter? Zalety i wady używania telekonwerterów
Podsumowanie
Nie musisz być kulturystą, żeby cieszyć się fotografią przyrodniczą. Czasem mniejszy sensor lub sprytny adapter to wszystko, czego potrzebujesz, by cieszyć się bliskimi spotkaniami z naturą bez bólu pleców.
