Kamera Sony FX2 plasuje się pomiędzy FX30 a FX3. Tak jak ww. modele należy do linii Cinema Line i ma stanowić kompromis dla tych, którzy z różnych powodów nie mogą zdecydować się na kamery FX z „trójką” w nazwie. Czym jednak różni się od swoich sióstr? Do kogo jest adresowana? Odpowiedzi na te (i nie tylko na te) pytania znajdziesz w tym tekście.
Sony FX30, FX2 i FX3 – porównanie
Najłatwiej byłoby stwierdzić, że Sony FX2 to pełnoklatkowa FX30. Oczywiście byłoby to zbyt duże uproszczenie. W naszym teście wideo Alan Juzyszyn (znajdziesz go poniżej) słusznie zauważył, że Sony FX2 wewnątrz jest aparatem Sony A7C II, jednakże umieszczonym w obudowie wideo z serii Sony Cinema Line. Najważniejsze różnice określają zdolności nagrywania poszczególnych kamer, co prezentuje się tak:
- Sony FX30 daje dostęp do nagrywania 4K 120p z cropem 1,5x
- Sony FX2 to 4K 60p z oversamplingiem 7K
- Sony FX3 to już 4K 120p bez cropu
Kluczowe jest także to, jakie matryce zostały zastosowane w poszczególnych kamerach:
- Sony FX30 – czujnik APS-C CMOS Exmor R o rozdzielczości 26 MP
- Sony FX2 – Exmor R pełna klatka CMOS o rozdzielczości 33 MP
- Sony FX3 – Exmor R CMOS pełnoklatkowy o rozdzielczości 12,1 MP
We wszystkich trzech modelach zastosowano ten sam ekran LCD, 5-osiową stabilizację obrazu, czy złącze wideo HDMI 16-bit RAW. Najbardziej zaawansowana FX3 ma wbudowane XLR – pozostałe kamery dają do niego dostęp przez dodatkowy uchwyt. Z zewnątrz opisywane modele z serii Cinema Line mają niemalże identyczny układ przycisków i elementów funkcyjnych.
Od lewej: Sony FX30, Sony FX2 i Sony FX3
Podobnie jak modele Sony FX30 i FX3 wersja FX2 oferuje funkcję De-Squeeze, która daje możliwość pracy i podglądu obrazu z obiektywu anamorficznego. Podwójne bazowe ISO w FX2 wynosi 800 i 4000, natomiast w FX30 i FX3 odpowiednio 800 i 2500 oraz 800 i 12 800. Różnice można odkryć w autofokusie. Sony FX30 ma „tylko” 425 punktów AF detekcji fazy, natomiast w FX2 liczba ta wzrasta do 627 punktów. Tak naprawdę w Sony FX2 system AF jest zbliżony do rozwiązań znanych z aparatów Sony A7R IV i A7 IV.
Budowa zewnętrzna
Wspomniane 3 kamery z serii Cinema Line są do siebie bardzo podobne. Jednakże każdy, kto przyglądał się kamerom Sony FX30 i FX3 zwróci natychmiast uwagę na bardzo ważną zmianę w zewnętrznym wyglądzie FX2. Znakiem rozpoznawczym omawianego modelu jest duży, odchylany wizjer. Ułatwia filmowanie zarówno w pozycji wyprostowanej, jak i z poziomu klatki piersiowej. FX30 i FX3 dają natywnie możliwość filmowania przy użyciu wyłącznie ekranu LCD (oczywiście można skorzystać z akcesoriów).
Obecność wbudowanego wizjera – znak rozpoznawczy Sony FX2.
Wbudowany wizjer można odchylać.
Obecność wizjera nie zmienia jednak faktu, że wciąż można korzystać z odchylanego wyświetlacza.
Widać więc, że Sony FX2 to rozbudowanie możliwości FX30 przy jednoczesnym zachowaniu większej mobilności filmowania. Korekcja dioptrii w wizjerze umożliwia łatwe dostosowanie wizjera do potrzeb osób z wadą wzroku. Niestety wprowadzenie wizjera wpłynęło na ograniczenie liczby gwintów do mocowania akcesoriów na obudowie kamery. Może pojawiać się także problem z odchylaniem wizjera przy zastosowaniu różnego rodzaju akcesoriów (choć akurat w przypadku uchwytu XLR od Sony ten problem nie występuje).
Wracając do zewnętrznej budowy Sony FX2 to właściwie na obecności wizjera kończą się jakieś większe różnice w porównaniu do FX30 i FX3. Zastosowano tutaj także złącza potrzebne z punktu widzenia filmowania (np. HDMI) i przydatne przyciski funkcyjne, obejmujące np. szybki dostęp do balansu bieli, ISO itp. Spójność konstrukcja Cinema Line ułatwia przesiadanie się pomiędzy różnymi modelami. W zasadzie użytkownik obeznany z FX30 z łatwością przeniesie się na FX2, zachowując swoje przyzwyczajenia związane z obsługą. Podobnie rzecz się ma z przesiadką na wyższy model. Taka budowa FX2 ułatwia także korzystanie z różnych modeli Cinema Line na wielokamerowym planie zdjęciowym.
Układ elementów sterujących jest niemalże identyczny jak w przypadku FX30 i FX3.
Subtelną, acz ciekawą różnicę stanowi przykładowo pojawienie się w Sony FX2 przycisku Home. Daje on szybki dostęp do najważniejszych parametrów kamery w czasie nagrywania. Jego interfejs jest inspirowany profesjonalnymi kamerami CineAlta i daje dostęp do 6 kluczowych informacji – klatkażu, wartości ISO, prędkości migawki, przysłony, profilu obrazu i balansu bieli. Umożliwia też zapoznanie się z innymi rozbudowanymi parametrami, takimi jak pozostała pojemność karty (wyrażona w minutach), energia w akumulatorze czy monitorowania dźwięku.
Filmowanie i fotografowanie kamerą Sony FX2
Sony FX2 umożliwia filmowanie w 4K z prędkością 25 kl./s z zastosowaniem pełnej klatki, 4K z prędkością 50 kl./s z cropem na matrycy do Super 35 mm. Jeśli zechce się uzyskać prędkość filmowania 120 kl./s to rozdzielczość zostaje obniżona do Full HD. Dla porównania Sony FX3 umożliwia filmowanie w 4K ze 120 kl./s bez cropa. Sony FX2 zapewnia dostępność płaskiego profilu SLOG3 i możliwość filmowania w 10 bit. Kamera daje także możliwość wgrywania własnych LUTów, w celu uzyskiwania odpowiedniego podglądu. Dostępny jest także S-Cinetone, co umożliwia łatwe łączenie obrazów z różnych kamer.
Kamera Sony FX2 została zaprojektowana z myślą o filmowaniu z ręki, tak więc istotną kwestią będzie stabilizacja obrazu. W tym modelu dostępna jest standardowa wersja stabilizowania wzbogacana także o wariant dynamiczny. Ta druga opcja jest dostosowana do sytuacji takich jak szybkie poruszanie się z kamerą (czy wręcz bieganie).
Aspiracją Sony było stworzenie modelu, który zachowa bardzo dużą mobilność, umożliwiając wygodne filmowanie z ręki.
Warto wspomnieć także, że Sony FX2 stanowi nie tylko hybrydę pomiędzy FX30 i FX3, ale także pomiędzy fotografowaniem a filmowaniem. Dowodem tego jest przełącznik trybów foto/wideo znajdujący się na obudowie. Ponadto dużo większa rozdzielczość pełnej klatki w Sony FX2 wynika także z jego aspiracji fotograficznych. Można go nazwać bezlusterkowcem z filmowym turbo doładowaniem.
Nie bez znaczenia jest fakt, że kamera ta ma bardzo duże możliwości fotograficzne. Jednocześnie ogromnym ukłonem w stronę filmowania jest zastosowanie systemu chłodzenia, pozwalającego na bardzo długie filmowanie.
Dla kogo jest ta kamera?
Zastosowanie wbudowanego wizjera elektronicznego sprawia, że ta kamera pozycjonuje się jako sprzęt dla tych, którzy dużo filmują z ręki i potrzebują sprzętu dającego wyraźny podgląd nawet w środku słonecznego dnia bez stosowania dodatkowych akcesoriów. Świadomie rezygnują także z monitorów poglądowych. Może to być więc vlogowanie w podróży, filmowanie wydarzeń, realizacje na żywo, making offy itp. Może też być interesująca dla początkujących filmowców.
Jest to więc model dla tych, którzy potrzebują część profesjonalnych funkcji filmowych znanych z FX3, ale niekoniecznie chcą sięgać po najbardziej zaawansowany model z tej linii. Z punktu widzenia wielu różnych zastosowań bardzo kuszące może być zastosowanie wbudowanego wizjera. FX2 to także ciekawa opcja dla tych, którzy chcą pracować z pełną klatką (chociaż brak dostępu do całego sensora przy 50 kl./s jest sporym utrudnieniem i uniemożliwia czerpanie pełnej radości z posiadania takiego czujnika).
Sony FX2 nie jest klasycznie kolejną kamerą w serii Cinema Line. Raczej stanowi coś skrojone pod konkretne potrzeby danej grupy użytkowników. Jak każdy kompromis prowadzi on do tego, że tak naprawdę nikt nie będzie w pełni zadowolony. Ale tak to już musi być, gdy tworzy się takie hybrydowe rozwiązania. Część użytkowników może jednak poważnie rozważyć ten model, w szczególności w ujęciu całego systemu Sony, czy swoich potrzeb związanych z łączeniem w jednym sprzęcie maksimum funkcji – aparatu fotograficznego, kamery, mobilnego sprzętu. Tutaj przykładowo widzę szansę dla FX2 wśród twórców treści itp. Czy ten kompromis ma jednak szansę się wybronić – to już kwestia wymagająca odrębnej dyskusji.
