Chociaż aparatami Canon wykonano wiele kultowych zdjęć (np. przez lata marka ta była oficjalnym partnerem World Press Photo), to producent ten ma także rozbudowane portfolio kamer. Jest ona dosyć szeroka, gdyż obejmuje zarówno półprofesjonalne handcamy, jak i zaawansowane kamery filmowe. Jak odnaleźć się w tej ofercie? Proponuję zacząć od przeczytania tego artykułu, w którym omawiam poszczególne kamery Canon.
Kamery Canon – rodzaje
Oferta kamer Canona dzieli się na kilka głównych grup. Są to:
- Kamery filmowe z linii EOS
- Kamery w typie reporterskim
- Specjalistyczne kamery o wysokiej czułości
- Kamery PTZ
Przyjrzyjmy się im bliżej.
Kamery filmowe z linii EOS
To kamery opracowane do profesjonalnego realizowania wideo i korzystania z dodatkowej optyki. Wykorzystują one mocowanie Canon RF, dając dostęp do szerokiej gamy optyki. Chociaż wszystkie te modele są czymś celującym w profesjonalne zastosowanie, to są wśród nich modele skrojone pod różne potrzeby i stopnie zaawansowania produkcji wideo.
Najtańszy model w tej serii to Canon EOS R5 C, który jest zbudowany na planie bezlusterkowca z linii EOS R. Oferuje pełnoklatkową matrycę 8K i jest kompatybilny z systemem Cinema EOS. To sprzęt dla tych, którzy poszukują czegoś mobilnego, ale bezkompromisowego w zakresie jakości obrazu. Ta hybrydowa kamera ma dodatkowy system wentylacji z aktywnym wiatrakiem i jest adresowany głównie do twórców działających hybrydowo. Takich, którzy muszą mieć pod ręką zarówno aparat, jak i kamerę.
Canon EOS C50 to nieco inna filozofia projektowania w porównaniu do Canona EOS R5 C. Tutaj zrezygnowano z wizjera elektronicznego i obsługa odbywa się wyłącznie przez ekran. Zapewnia filmowanie 7K, ale wciąż potrafi fotografować w 32 MP. To kolejny krok w kierunku mobilności profesjonalnego wideo i ciekawa alternatywa dla Nikon ZR. Adresowana jest głównie do samodzielnie twórców wideo pracujących w pojedynkę.
Kolejną propozycją w świecie EOS R, która ma bardziej mobilne aspiracje jest Canon C70. Ta kamera oferuje matrycę 4K DGO Super 35 mm. Jej budowa przypomina bardziej Canon EOS R1. To porównanie nie dotyczy wyłącznie kształtu, gdyż ta kamera jest także adresowana głównie do reportażu filmowego czy dokumentów.
Poza tym istnieją jeszcze modele przeznaczone do użytku na rozbudowanych planach, gdzie produkcja odbywa się w zespołach. To rasowe kamery filmowe, wśród których można wymienić modele Canon EOS C400 z sensorem CMOS 6K FF z tylnym podświetleniem, czy Canon EOS C500 Mark II z pełnoklatkową matrycą 5,9K. Te kamery zostały opracowane pod kątem rozbudowywania w środowiskach filmowych.
Kamery „reporterskie”
Handycamy, kamery reporterskie, kamkordery, handheldy – jest sporo alternatywnych określeń na kolejną grupę kamer Canon. Są to kamery all-in-one, które mają zintegrowane obiektywy, i w zależności od zaawansowania także wbudowaną rączkę itp. Canon podzielił tę grupę na 2 frakcje – profesjonalnych sprzętów i półamatorskich.
Przy „półamatorskich” spodziewać by się można prostych kamer ręcznych, które służą wyłącznie do filmowania imienin. Ale nie da się ukryć, że przy obecności smartfonów, kamer ręcznych itp. segment ten mocno się ograniczył. Niemniej wciąż Canon oferuje bardzo ciekawy model Legria HF G70. Jest to sprzęt, który może posłużyć vlogerom, YouTuberom, dokumentalistom, czy filmowcom, niekoniecznie potrzebujących czegoś bardzo zaawansowanego.
Profesjonalna seria kamer Canon X jest już bardziej rozbudowana. Obejmuje kamery XF i XA. Pierwsze z nich są to bezkompromisowe kamery telewizyjne. Reprezentantem tej serii jest flagowiec Canon XF605. Tutaj profesjonalne parametry obrazowania łączą się także z bardzo rozbudowanymi funkcjami łączności, obejmującymi np. przesyłanie danych na serwery FTP w stacjach nadawczych.
Seria XA jest z kolei czymś, co idzie na pewne ustępstwa, umożliwiając dopasowanie sprzętu pod kątem rozbudowania realizacji – i przede wszystkim budżetu. W zależności od modelu może wciąż obsługiwać transmisje, ale są tutaj także propozycje typowo reporterskie. Można w niej znaleźć proste modele Full HD, takie jak np. Canon XA15/XA11, a także profesjonalne kamery 4K XA75.
Specjalistyczne kamery o wysokiej czułości
To specyficzna grupa kamer Canona, która obejmuje sprzęty kierowane do zastosowań związanych z monitoringiem, przemysłem, wojskowością itp. Mają spektakularne czułości ISO, która w przypadku Canon ME20F-SHN może wynieść maksymalnie ISO 4 000 000. Kamera ta nagrywa kolorowy obraz Full HD niemalże w całkowitej ciemności. Oprócz maksymalnej czułości ISO szokująca może być także cena – ok. 100 000 złotych. Ale tak jak wspomniałem, kamery te znajdują zastosowanie w specyficznych środowiskach, gdzie taka cena może mieć uzasadnienie.
Kamery PTZ
PTZ wzięło się od Pan, Tilt, Zoom. Tym określeniem oznacza się kamery, które zamontowane są na specjalnych mechanizmach, umożliwiających płynne panoramowanie, pochylanie i zbliżanie. W zależności od zaawansowania modelu wykorzystywane są w salach konferencyjnych, w teatrach, na koncertach, w studiach telewizyjnych czy na stadionach.
Linii kamer PTZ od Canona dzieli się głównie na 2 grupy – CR-N i CR-X. Najprościej jest je podzielić na te, które nadają się do zastosowań w pomieszczeniach (CR-N) lub w terenie (CR-X). CR-N dodatkowo dzielą się na modele o różnym stopniu zaawansowania i funkcjonalności (choć wszystkie zapewniają ruchy PTZ). Im niższa liczba, tym prostszy będzie dany model. Dzięki temu można tu znaleźć modele do prostszych realizacji, np. wideokonferencji, jak i w pełni profesjonalnych produkcji. Można to podsumować następująco.
Podstawowe i zaawansowane kamery Canon PTZ
Ich sercem jest matryca 1/2,3’’. Wykorzystują autofokus Hybrid AF i zapewniają podstawią komunikację HDMI, USB-C czy IP. W modelu CR-N300 zastosowano dodatkowo złącze 3G-SDI. Modele te sprawdzą się w urzędach, kościołach, małych studiach, na salach konferencyjnych czy przy prostszych streamach.
Wyższe modele to kamery zapewniające przede wszystkim bardziej płynne rejestrowanie w 4K 60p. Ale oprócz możliwości wideo rozbudowane zostały także opcje łączności. Modele C300 i C350 różnią się głównie zastosowanym procesorem – DIGIC 6 lub DIGIC 7. CR-N300, CR-N350 i CR-N400 sprawdzą się wszędzie tam, gdzie rejestruje się bardziej dynamiczny ruch. Mogą to być więc koncerty, konferencje, imprezy sportowe itp.
Profesjonalne kamery Canon PTZ CR-N500 i CR-N700
Pierwszą zmianą jest zastosowanie większej matrycy – 1-calowej. Już to przekłada się na jeszcze lepszą plastykę obrazu. Dodatkowo zastosowano tutaj technologię Dual Pixel CMOS AF. To sprzęt do realizacji profesjonalnych koncertów, spektakli czy do ciemnych sal.
Poza różnicami w zakresie matryc, systemów AF czy rozdzielczości przy wyborze kamery PTZ zwróć także uwagę na działanie mechanizmu PTZ. Tutaj też mogą istnieć pewne różnice, które mogą skutkować odmienną płynnością przy minimalnych prędkościach, głośnością pracy silniczków itp. Kamery PTZ są także najczęściej dostępne w 2 wersjach kolorystycznych – czarnej i białej. Umożliwia to dopasowanie ich do danej przestrzeni (np. pracy w zaciemnionych salach koncertowych lub w estetycznej przestrzeni sali konferencyjnej).
Podsumowanie
Canon dorobił się już bardzo ciekawego portfolio kamer. Powyższe modele jasno pokazują, że celuje w konkretne zastosowania i specjalizacje. Można tu znaleźć sprzęt dla twórców hybrydowych, reporterski, streamingowy, transmisyjny czy dla YouTuberów chcących przejść do bardziej zaawansowanej produkcji. Myślę, że dzięki temu poradnikowi łatwiej będzie skupić się na konkretnej grupie, w i jej obrębie wyszukać idealny model kamery Canon.